tr

Yürüdüğü yoldan mutsuz olan insanların hayatına dokunmak amacındayım

27 Ocak 2018…

Hani bazı insanların hayatında ‘dönüm noktası’ diye söz ettiği bir tarih vardır ya… Benim ki de bu. Yaşım kırka yaklaşırken, hayatın bana verdiklerine şükrettiğim gibi aynı zamanda da “Neredeyim ve nereye gidiyorum?” diye sorguladığım bir dönemdeydim.

Hayatın bana çizdiği ve benim de ses çıkarmadan koşar adım yürümeye devam ettiğim yol, artık pek mutlu etmiyordu beni. Hızla ve etrafıma bile bakmadan bir yere gidiyordum. Oysa şu hayatta tek yapabildiğim “yürümek” değildi, tek gerçek “yol” değildi, bilinmezlik “hedef” değildi… Ben “bu” değildim.

Bir şeyler yapmalıydım. Çevremi ve kendimi fark etmeliydim. Mesela bir süre durup yol kenarındaki çimenlere yalınayak basmalıydım. Önce gölgesinde uyuyup sonra tırmanacağım ağaçtan kırmızı elmalar toplamalıydım. Diğerlerini fark etmeli, onların hayatlarına dokunabilmeliydim. Elmamı başını okşayacağım çocuklarla paylaşmalı, yol kenarındaki köpeğin yarasını sarmalı, adres soran insanlarla konuşmalıydım.

Tüm bunları yaptım. Sola Unitas, bana tüm bunları ‘neden’ yapmam gerektiğini hatırlattı. ‘Nasıl’ yapabileceğim konusunda özgüven verdi. ‘Ne’ yapacağım konusunda bilgi ve teknik öğretti. Ve hepsinden önemlisi bana ‘kim’ olduğumu hatırlattı.

Artık kurumsal hayatı bırakıp kendi işini kurmuş, istediği işi yapan, yaptığı işten zevk alan, hobisinden para kazanan, değerlerini onore eden bir hayat yaşayan ve hepsinden önemlisi ‘yürüdüğü yoldan mutsuz olan’ diğer insanların hayatına dokunabilen biriyim!

Sevgili Umut, Ayça, Fügen, Tuğba, Aslı, Yeşim, Eda… Ve Sola Unitas ailesinin tüm fertleri… Bilin ki, hayattaki en önemli “iyi ki…” cümlelerimden birinin içindeki öznelersiniz.

Bu süreçteki harcadığınız emekler, öğrettiğiniz bilgiler, verdiğiniz ilhamlar, alet çantama koyduğunuz tüm araçlar ve yaşattığınız tüm bu mutluluklar için çok teşekkür ederim.

Sizi çok seviyorum…

Umut Esen, Profesyonel Koç

Yorum Yap